In memoriam dr. Claudius Teijgeler (1927 – 2021)

Op 4 februari 2021 overleed dr. Claudius Teijgeler op 93-jarige leeftijd. Claudius Teijgeler was voorzitter van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen tussen 1967 en 1991. Gedurende deze periode van 24 jaar is onder zijn leiding veel tot stand gebracht en is de basis gelegd voor het huidige CBG als onafhankelijke autoriteit die erop toeziet dat goede medicijnen op de markt beschikbaar komen en goed gebruikt worden.

V.l.n.r.: oud-voorzitters Bert Leufkens, Frits Lekkerkerker, Claudius Teijgeler en voorzitter Ton de Boer tijdens de CBG Collegedag 2017

Juist de politieke onafhankelijkheid zonder ongewenste druk en oneigenlijke beïnvloeding van buitenaf heeft hij altijd geborgd, zelfs toen dat ertoe leidde dat hij zijn andere functie als hoofdinspecteur moest opgeven. Een voorstel om het College als adviesorgaan onder te brengen bij de Gezondheidsraad werd door hem resoluut van de hand gewezen. In plaats daarvan zette hij een reorganisatie in gang die ertoe leidde dat er in 1988 een directeur kwam en het CBG verder verzelfstandigde en professionaliseerde. Hij had hierbij geen probleem om zijn bevoegdheden van hoofdinspecteur af te staan, het belang van het College stond altijd voorop.

Zijn laatste jaren als voorzitter waren volgens hem de mooiste, want hij was toch primair een man van de inhoud, een autoriteit op zijn gebied. Met een natuurlijk gezag, gebaseerd op kennis en kunde, leidde hij de vergaderingen, rustig maar gedecideerd. Onder zijn voorzitterschap werden belangrijke beslissingen over registratieaanvragen genomen, waarbij de emoties soms hoog opliepen, maar uiteindelijk toch altijd de goede oplossing gevonden werd. Zijn integriteit stond hierbij buiten kijf.

Hij was ook een geboren diplomaat, altijd gericht op samenwerking en oplossingen. Tact en gevoel voor tactiek waren hierbij volgens hem essentiële eigenschappen. Dit maakte hem dan ook bij uitstek geschikt om ook op Europees niveau een prominente rol te spelen. Met verve stimuleerde hij persoonlijke contacten met toekomstige EU-landen. Hij was een groot voorstander van nauwere Europese samenwerking en hij heeft de basis gelegd voor de prominente rol die het CBG nog steeds speelt in de internationale registratiearena. Na een kortdurend samenwerkingsverband met Benelux-partners, leidde dit ertoe dat hij in 1982 als eerste voorzitter van het Europese wetenschappelijk comité aantrad, toen nog CPMP geheten, een functie die hij 6 jaar met verve vervulde. Dat hij daarbij soms beslissingen moest nemen die wat genuanceerder lagen dan toen het College alleen werkte nam hij op de koop toe. “Dat is inherent aan samenwerking. Ik vind dat winst”.

Claudius was een vriendelijke man, naar buiten toe soms wat formeel, maar intern ontspannen en toegankelijk voor iedereen. Geliefd bij de medewerkers wier belangen bij hem in goede handen waren. Ook op zijn manier innovatief, met oog voor het veranderende tijdsbeeld en de toenemende openheid die daarmee gepaard ging. Hij bleef zeer geïnteresseerd in de recente ontwikkelingen op regulatoir gebied en sprak zich ook uit over wat hij daarvan vond. Minzaam, maar toch ook kritisch als hij er anders over dacht. Hij was tot hoge leeftijd een vaste deelnemer aan de Collegedagen, waar hij als een echte eregast werd ontvangen.

Het CBG is Claudius veel dankbaarheid verschuldigd voor alles wat hij voor de organisatie heeft gedaan. Wij zullen hem blijven herinneren als iemand die jarenlang het CBG met hart en ziel heeft gediend.

Pieter de Graeff, Bert Leufkens, Frits Lekkerkerker, Ton de Boer